Հ. Թումանյան «Արջաորս» — առաջադրանքներ

6362329566328874001984870750_bearՀ. Թումանյան «Արջաորս»

Читать далее

Реклама

Հ. Թումանյան «Ուրախ գիշեր»

Kharput_Greek-Orthodox_refugees_-_C.D.Morris_-_National_Geographic,_Nov._1925

Առաջադրանքներ

  1. Ո՞վ էր Զանոն և որտեղի՞ց էր գալիս:

Զանոն  փոքր երեխա էր, որը հայրիկի և փոքր եղբոր հետ փախել էր Արևմտյան Հայաստանից ցեղասպանության ժամանակ:

  1. Համացանցից տեղեկություններ կարդացեք Հայոց եղեռնի մասին և գրեք այն մարդկանց անունները, ովքեր կազմակերպել են դա:

Читать далее

Հ. Թումանյան «Իմ ընկեր Նեսոն»

Առաջադրանքներ՝

Կապույտով նշված բառերը բառակազմորեն վերլուծեք:

  • Վարժապետը-Վարժ-ա-պետ: բարդ բառ
  • Ուսումնարան-ուսում-ն-արան: բարդ բառ
  • Դասամիջոց-բաս-ա-միջոց: բարդ
  • Կողմնակի-կողմ-ն-ակի: ածանցավոր
  • Գյուղաքաղաք-գյուղ-ա-քաղաք: բարդ
  • Վարժուհի-վարժ-ուհի: ածանցավոր

Читать далее

Հ. Թումանյան «Գրազը»

Առաջադրանքներ

  • Հովիվների համար ի՞նչ է նշանակում «Շունը տարան» արտահայտությունը:

«Շունը տարան » արտահայտությունը նշանակում է, որ ոչխարները անտեր են մնալու:

  • Նարնջագույն բառերը բառարանով բացատրեք և սովորեք:
  1. Հանդեր- դաշտ
  2. Սպառնալի-ահռելի
  3. Ապաստան- օթևան
  4. Իգիթ-կտրիճ
  5. Թոհուբոհ-իրարանցում
  6. Քոլոզ- քրդական գլխարկ
  7. Դագանակ-փայտ
  8. Քիրվա-քույր

Читать далее

Հովհաննես Թումանյան «Անուշ»

DSC05939Նախերգանք
ՀԱՄԲԱՐՁՄԱՆ ԳԻՇԵՐԸ

Բազմած լուսնի նուրբ շողերին,
Հովի թևին` թըռչելով`
Փերիները սարի գըլխին
Հավաքվեցին գիշերով:

-Եկե՜ք, քույրե՜ր, սեգ սարերի
Չըքնաղագեղ ոգիներ,
Եկե՜ք, ջահել սիրահարի
Սերը ողբանք վաղամեռ:

Օխտն աղբյուրից ջուր է առել
Կույս սափորով , լուռ ու մունջ,
Օխտը ծաղկից ծաղիկ քաղել,
Կապել սիրո ծաղկեփունջ: Читать далее

Նամակ Հ. Թումանյանին

Սիրելի Հ. Թումանյան, ես ունեմ մի քանի հարցեր, որոնց պատասխանները շատ կցանկանային լսել քեզնից, եթե դեմ չես, տամ այդ հարցերը:

  1. Ինչո՞ւ ես դու այդքան շատ հեքիաթներ գրել

Ես այդաքան շատ հեքիաթներ եմ գրել, որ քեզ նման փոքրիկները շատ կարդան և սովորեն:

  1. Ինչու քո «Շունն ու Կատուն» բալլադում կատուն Շան համար գլխարկ չկարեց:

Բալլադում կտուն շան համար գլխարկ չկարեց, որովհետև ծույլ էր և նախանձ: Читать далее

Հ. Թումանյան «Անգին քարը»

Մի ամառվա շոգ օր էր. բայց չնայած անտանելի շոգին ու թեժ արևին, Բաղդադի փողոցները լիքն էին ժողովրդով։ Հարուն Ալ Ռաշիդ թագավորը մի փառավոր հաղթությունից հետո պետք է վերադառնար իր մայրաքաղաքը։ Աղքատ ժողովուրդը հավաքվել էր թամաշա անելու։ Մարդիկ անհամբեր սպասում ու գովում էին թագավորին, փառաբանում էին նրա քաջությունը, խելքը, մեծահոգությունը, իմաստությունը, արդարադատությունը և շատ ուրիշ բարձր առաքինությունները։

Էս ժամանակ բազմության միջից դուրս եկավ Սայիդ անունով մի աղքատ ու սկսեց ամենախիստ խոսքերով հայհոյել թագավոորն։ Читать далее