Համո Սահյան «Աշուն»

Читать далее

Реклама

Համո Սահյան «Ամպրոպից հետո»

ԱՄՊՐՈՊԻՑ ՀԵՏՈ

Ամբողջ գիշեր ամպրոպ էր: Կարծես բնությունը նեղացել էր մարդկանցից: Առավոտյան երկինքը ավելի կապույտ էր, խոտերը ավելի կանաչ, իսկ ծաղիկները ստացել էին ավելի վառ գույներ:  Սարերը ողջունում էին իրար, խոնարհելով ալեհեր գագաթները: Ծառերի տերևները ուրախ թռչկոտում էին ճյուղից ճյուղ մեղմ քամուց: Թռչունները բարձրացել էին բարձր-բարձր, դեպի արևն էին գնում, որ փետուրները տաքացնեին: Ամպրոպից հետո աշխարհը կարծես արթնացել էր խոր քնից և ուրախանում էր:  Читать далее

Համո Սահյան «Ախր ես ինչպե՜ս վեր կենամ գնամ»

Ախր...Համո Սահյանի «Ախր ես ինչպե՜ս վեր կենամ գնամ» բանաստեղծության մեջ հեղինակը նկարագրում է իր սերը Հայրենիքի հանդեպ, որը ցույց է տալիս «հայրեն», «հորովել», «տեղահան եղած, Եկած` ուսերով Արագած սարի Ուսերին հենված Սասնա տուն չկա»  տողերով: Բանաստեղծության հերոսը այնքան է սիրում իր հայրենիքը, որ անգամ չի ուզում թողնել իր ցավերն ու հիասթափությունները. Читать далее

Համո Սահյան «Ժայռից մասուր է կաթում»

Untitled

Մշուշոտ ձոր մասուր է թափվում: Այնքան շատ մասուր է թափվել, որ առուն դարձել է կարմիր գույնի և մասուրները աշխույժ շարժվում են բարի ու անուշ առվի մեջ: Նա մեծ ուժով կպնում է քարին և մեծ ուժով ցատկում դեն: Սիրելի կինը կուժը ձեռքին եկել է ջրի և առուն չի կարողանում լռել հմայնքից և շարունակում է մասուրները տանել առաջ:

Համո Սահյանը շատ է սիրում նկարագրել բնություն և այս բանաստեղծության մեջ նա ևս նկարագրում է բնությունը (Առուն մասուր է տանում, Կարմիր սարսուռ է տանում,
Ի~նչ էլ աշխույժ է): Բանաստեղծությամ մեջ Համո Սահյանը մարդը ներկայացվացնում է որպես առու և ասում է, թե որքան բարի և հասկանալի է:  Читать далее