Ստեփան Զորյան «Զրույց գեղեցիկի մասին»

Ժամանակով մեր հարուստ Անի քաղաքում մի շատ ունևոր իշխան էր ապրում։ Մեծամեծ կալվածների և անհուն գանձերի տեր` նա ուներ միայն մի դուստր, մի չքնաղ էակ, որ երբ դուրս էր գալիս հոր ապարանքի քարե պատշգամբը` ասես արև էր ծագում ամպի միջից, իսկ երբ ելնում էր փողոց` տաճար գնալու կամ զբոսնելու, ամենքը` մեծ թե փոքր, մարդ թե կին, ակամա կանգ էին առնում և, ամեն ինչ մոռացած, նայում նրան…

Սակայն փառասեր հայրը` այդ հարուստ իշխանը, դրանով չէր գոհանում. ցանկանում էր, որ իր դուստրն ավելի գեղեցիկ ու չքնաղ երևա, որ ոչ մի իշխանուհի և ոչ մի հոգեղեն չկարողանա մրցել նրա հետ, ու այդ նպատակով նա Բյուզանդիայից բերում էր դստեր համար պես-պես զարդեր, կերպաս հագուստներ, գլխանոցներ՝ արծաթ ու ոսկի թելերով բանված …  կանչում էր կարող ու հարդարող վարպետուհիներ, որ հագցնեն իր դստեր, որ զուգեն-զարդարեն նրան մեծագին քարերով՝ զմրուխտով, մարգարիտներով, գոհարներով… Читать далее

Реклама

Ընկերություն

69876407_708575069658605_6985573726360174592_nՅուրանքանչյուր մարդուն հարկավոր է ընկեր: Ընկերը այն մարդն է, որի հետ հետաքրքիր է ժամանակ անցկացնել, ով քեզ ցանկացած հարցում փորձում է օգնել: Ընկերության մեջ ամենակարևորը վստահությունն է այն մարդու հանդեպ, որին դու համարում ես ընկեր:  Ընկերը երբեք չի դավաճանի և չի թողնի դժվար իրավիճակում, գաղտնիքները ոչ մեկին չի ասի: Իզուր չեն ասում, որ իսկական ընկերը ճանաչվում է դժբախտության մեջ: Միայն տարիներ անց կարող ես հասկանալ, քո կողքի մարդը քեզ ընկեր է, թե ոչ:

Ընթերցանության դաս

49301953_1986852674754996_5473941011367460864_nԱյսօր  անցկացրել ենք ընթերցանության դաս: Մենք ընտրեցինք գիրք և սկսեցինք կարդալ: Ես վերցրեցի Ջոան Ռոուլինգի «Հարրի Փոթերը և Ազքաբանի կալանավորը» գիրքը: Ծիշտ է, այդ գիրքն արդեն կարդացել եմ, բայց որոշեցի կրկին վերհիշել:

Այն պատմում է, թե ինչպիսի նոր փորձությունների միջով անցան Հարրին  և նրա ընկերները, որպեսզի բռնեն Սիրուս Բլեք  անունով կալանավորին, որը մեկ անեծքով միաժամանկ 13 հոգու էր սպանել:

Այս շաբաթ սկսելու եմ կարդալ Ջեյմս Կրյուսի «Թիմ Թալեր կամ վաճառված ծիծաղ» պատմվածքը:

Ընկնելու պատճառները

97501198Աֆրիկյան շամանը  աշակերտին տանում էր ջունգլիներով: Թեև նա շատ ծեր էր, բայց քայլում էր արագ, այն դեպքում, երբ երիտասարդ աշակերտը շատ անգամ  ընկնում էր: Երիտասարդն ամեն անգամ ընկնելուց հետո բարձրանում էր՝ հայհոյելով դավաճան գետնին,  թքում էր ընկած տեղը և շարունակում  էր հետևել իր ուսուցչին: Читать далее

Իմ կենդանին

71

Իմ սիրած կենդանին շունն է: Երբ  ես փոքր էի, մեր տանն ապրում էր Գերդա անունով շուն: Գերդան գերմանական հովվաշուն էր: Նա շատ բարի և խելացի էր: Ես Գերդայի հետ միշտ խաղում էի. երբ կոնֆետ էր իմ ձեռքում, նա արագ հայտնվում էր իմ կողքին: Գերդան միշտ սպասում էր, թե երբ ես կվերադառնամ զբոսանքից: Մայրիկս նրան կերակրում էր օրը երեք անգամ և երեք անգամ դուրս էր հանում զբոսանքի: Մեկ-մեկ ես էլ էի նրանց հետ գնում զբոսանքի: Գերդան չէր սիրում լողանալ և ամեն անգամ թաքնվում էր, երբ իմանում էր, որ պետք է լողանա: Նա իմ ամենալավ ընկերն էր:

Հիմա Գերդան չկա, բայց ես նրան սիրում և միշտ հիշում եմ:

Շան անունը տուր՝ փետն առ ձեռդ

Մեր բակում մի տղա կա: Ես նրա հետ ընկերություն էի անում, բայց բոլորն ասում էին, որ նա շատ չար է և վատն է: Ես երբեք չեմ տեսել նրա կողմից չարություն, բայց այսքան խոսակցություններից հետո ավելի զգոն դարձա:

Մեկ օր, երբ պատուհանից նայում էի, լսեցի, թե ինչպես է նա իմ մասին վատ բաներ խոսում: Ականջներիս չհավատացի և իսկույն իջա ցած:  Երբ իջա, նա ինձ մոտեցավ և շատ բարեհամբույր բարևեց:  Այնուհետև ասաց.

—  Գիտե՞ս, մեր բակի ա՜յ էն տղան քո մասին վատ բաներ էր ասում, բայց ես զայրացա և ասացի նրան, որ գնա:

Այդ խոսքերից հետո ավելի շատ ապշեցի, որովհետև ինքս եմ լսել, թե ով, ինչ է ասել:

Շատ օրեր են անցել այդ դեպքից հետո. ես շարունակում եմ նրա հետ շփվել, բայց այլևս չեմ համարում նրան ընկեր:

Ստեփան Զորյան «Սպիտակ տան բնակիչները»

69939816_702926430223469_9215668583512670208_nՍտեփան Զորյանի «Սպիտակ տան բնակիչները» պատմում է քեռի Վարոսի ու նրա պառավ կնոջ մասին, որոնք ապրում էին անտառի մեջ կանգնած սպիտակ տանը: Նրանք անվան փոխարեն միմյանց դիմում էին «ա՛յ տո» և այնպես էին արտասանում, ինչպես արտասանում են «հոգիս»,  «սիրելիս»: Ամեն առավոտ պառավը կուտ էր տալիս հավերին, մաքրում  նրանց բույնը, օջախի վրա լափ  պատրաստում շան՝ Բողարի,  համար,  իսկ ծերունին նախ պտտվում էր տան շուրջը, հետո մտնում ներս և բորո սենյակները  նայում: Պառավը շատ էր վախենում, որ ինչ-որ մեկը կգա տուն, կթալանի, իսկ ծերունին նրան հանգստացնում էր և ասում, որ  Բողարը դա թույլ չի տա: 

Читать далее

Ստեփան Զորյան «Չալանկը»

Շատ բան կարելի է պատմել շների մասին, բայց այն, ինչ ուզում եմ պատմել, վերաբերում է մեր շանը, որն արդեն չկա:

Մեր Չալանկը մի սև, բրդոտ շուն էր, կուրծքն ու վիզը ճերմակ, որ հեռվից թվում էր սպիտակ վզկապ։ Փոքրուց նրա ականջներն ու պոչը կտրել էին, այդ պատճառով ամառը սաստիկ տանջվում էր ճանճերի ձեռից, հողը փոս էր անում` մեջը պառկում, կամ ժամերով մտնում էր թփերի ու լոբիների արանքը և դուրս էր գալիս միայն այն ժամանակ, երբ անծանոթ ոտնաձայն էր լսում բակում կամ անցնող շան հոտ էր առնում։ Читать далее

Դանիել Պենակ— «Կարդալ բայը չի սիրում հրամայական»

45662297_1907725686001029_7468744885596585984_o

Առաջադրանքներ

  • Կարդալու,  ինչպես  և  սիրելու  ժամանակը,  լայնացնում  է,  մեծացնում  է  րոպեներից  և  վայրկյաններից  կազմված  ժամանակը:

Կարդալու համար հատուկ հատկացված ժամանակ հարկավոր չէ: Եթե ուզում ես կարդալ, ապա անպայման ժամանակ էլ կլինի:

  • ԸՆթերցանությունը  չի  կապվում  հասարակական  կյանքի  ձևաչափի  հետ,  այն,  ինչպես  և  սերը,  կենսակերպ  է:

Ընթերցանությունը  պետք է  լինի սովորություն, ինչպես այլ գործերը: Ժամանակի ընթացքում այն դառնում է կյանքի անհրաժեշտ մասնիկ: Читать далее