📊 Ուսումնական առաջին շրջանի ամփոփում

im-500202209.jpgԱյս տարի մեր դասարանը յուրահատուկ առանձնանում էր այլ դասարաններից: Անընդհատ ինչ-որ բան էր պատահում և դա խանգառում էր որոշ դասերի անցկացմանը: Դասերից բացակայել եմ հարգելի և առանց պատճառի չեմ բացակայել: Ուսումնական պարապմունքներին միշտ  մասնակցել եմ: Այս շրջանում ուսումնական ճամփորդություններին  չեմ մասնակցել, այդ իսկ պատճառով չեմ կարող գրել տպավորություններս: Հաջորդ տարի, կարծում են, էլ ավելի հետաքրքիր կլինի, քանի որ առջևում կան հետաքրքիր նախագծեր, որոնց անպայման կմասնակցեմ:

Читать далее

Ձեռագիր մատյաններ

image213Մատենագիտություն պատրաստելու կամ կազմելու աշխատանքները հայ իրականության մեջ սկսվել են դեռևս միջնադարից։ Հայկական ձեռագիր մատյանները բաղկացած են իրար կարված 6, 8, 12 և 16 թերթ ունեցող տետրերից, որոնք կազմի մեջ են ագուցվել և ստացել գրքի տեսք: Գրվել են մագաղաթի և թղթի վրա: Ամենավաղ մագաղաթե ձեռագիր մատյանի պատառիկները թվագրվում են 5-րդ դար:

Читать далее

Ծաղկողներ

T'oros_Roslin_(Armenian,_active_1256_-_1268)_-_Canon_Table_Page_-_Google_Art_Project_(6915047)Ծաղկողները  նկարող, հին ձեռագրեր պատկերազարդող վարպետներն էին: Հայկական մանրանկարչության հնագույն նմուշներ պահպանվել են 6-րդ դարից

Իր գունագեղությամբ, ոճական բազմազանությամբ աչքի է ընկնում հայկական գրքային մանրանկարչությունը, որի հնագույն նմուշները պահպանվել են 6-րդ դարից։ 10-11-րդ դարերից մեզ են հասել անանուն մանրանկարիչների եզակի արժեք ներակայացնող մի քանի ձեռագրեր, որոնք հայտնի են «Էջմիածնի Ավետարան» (989 թ), «Վեհափառի Ավետարան» (10-րդ դար՝ հայտնաբերվել է 1977 թվականին ), «Մուղնու Ավետարան» (11-րդ դար) «1038 թ Ավետարան» և այլ անուններով։ «Էջմիածնի Ավետարանը» ունի բարձրարվեստ քանդակներով փղոսկրե կազմ և չորս մանրանկարներ՝ պահպանված 6-րդ դարից։ Читать далее

Մագաղաթի պատմություն

րՓոքր Ասիայի Պերգամոն պետության թագավոր Եվմենես Երկրորդը, ով ապրել է ք.ա. II-րդ դարում, գրականության մոլի սիրահար էր: Իր պետության մայրաքաղաք Պերգամոնում (այժմ` Բերգամա, Թուրքիայում) նա որոշեց կառուցել հսկայական մի գրադարան: Այն ժամանակներում հիմնական գրելանյութը եգիպտական պապիրուսն էր, ուստիև պապիրուս գնելու նպատակով Եվմենես Երկրորդը Հունաստան գործուղեց մի խումբ մարդկանց: Հույները, սակայն, հրաժարվեցին նրանց պապիրուս վաճառել: Պերգամոնցի վարպետները հորթի և գառան կաշիները հատուկ մշակման ենթարկելով` մարդկությանը պարգևեցին նոր գրելանյութ: Պերգամոնի անվամբ այն կոչվեց պերգամենտ: Հայերը չընդունեցին այդ բառը և շրջանառության մեջ մտցրին «մագաղաթ» բառը: Читать далее

Հյուսիսային պողոտա

3Երևանի Գլխավոր հատակագծի ստեղծման ընթացքում Թամանյանը լայնորեն օգտագործել է արևմտաեվրոպական “քաղաք-այգու” չափանիշներն ու դրույթները:

XX դարերի սահմանագծում Անգլիայում ծնվեց ուտոպիստական մի գաղափար, որին վիճակված էր մեծ հետք թողել հետագա տասնամյակների եվրոպական քաղաքաշինության վրա: Հայտնի տնտեսագետ և լրագրող Էբենիզեր Հովարդը 1898թ հրատարակեց “Վաղվա օրը. Խաղաղ քայլ դեպի իրական բարեփոխումներ” գիրքը: Այստեղ նա խստորեն քննադատության էր ենթարկում եվրոպական խոշոր քաղաքներն ու դրանց համատարած ու անկազմակերպ կառուցապատումը: Читать далее

Մատենադարանի պատմություն

2014_Erywań,_Matenadaran_(18)Մաշտոցյան Մատենադարանի պատմությունը սկիզբ է առնում հայերեն գրերի գյուտով (405թ.) և կրում է իր իսկ հիմնադրողի՝ Մեսրոպ Մաշտոցի անունը։ Դարերի պատմություն ունի ձեռագիր հարստությունների այս կենտրոնը։ Նրա հավաքածուի հիմքը կազմում է Էջմիածնի կաթողիկոսական ձեռագրատունը։ 5-րդ դարի պատմիչ Ղազար Փարպեցու մի վկայությունից տեղեկանում ենք, որ Էջմիածնի ձեռագրատունը գոյություն է ունեցել դեռևս 5-րդ դարում։ Այն հատկապես մեծ նշանակություն է ստանում 1441թ. հետո, երբ կարթողիկոսական աթոռը Սիսից (Կիլիկիա) տեղափոխվում է Էջմիածին։ Читать далее

Մաշտոցի պողոտա

4Կարևոր նշանակություն ունի Երևանի Կենտրոնական թաղամասի Մաշտոցի պողոտան: Այն քաղաքի ամենամեծ և կենտրոնական պողոտաներից մեկն է: Այն սկսվում է (հարավ) Հաղթանակի կամրջից և ավարտվում Մատենադարանում (հյուսիս): Խորհրդային տարիներին այն կոչվում էր Ստալինի անունով, իսկ 1960-ից ՝ Վլադիմիր Լենինի։ 

Երևանի լայնածավալ վերակառուցումն իրականացվել է ըստ քաղաքի գլխավոր պլանի, որը նախապատրաստվել է 1924 թվականին ակադեմիկոս Ալեքսանդր Թամանյանի կողմից: Վերջինս նախագծել է քաղաքի գլխավոր՝ Լենինի հրապարակը՝ ճարտարապետական անսամբլի սկիզբը, որը փաստացիորեն վերաբերում է 1926 թվականին, երբ հիմնադրվել է Հողժողկոմի շենքը Նալբանդյան փողոցում: 1920-ական թվականներից իրականացվող գլխավոր պլանը փաստացիորեն պահպանել է հին Երևանի առանցքներից միայն մեկը՝ Աստաֆյան փողոցը (ներկայում՝ Աբովյան փողոց)։ Քաղաքի փողոցների ցանցը կազմվել է նորից, հին կառույցները քանդվել են։ Читать далее